تبلیغات
اندیشه سبز تولیدکننده سیستم های گرمایشی ، دیجیتالی ،رطوبتی و سرمایشی ، تجهیزات مرغداری و گلخانه و مواد سالن پرورش قارچ خوراکی - مرغ و جوجه
اندیشه سبز تولیدکننده سیستم های گرمایشی ، دیجیتالی ،رطوبتی و سرمایشی ، تجهیزات مرغداری و گلخانه و مواد سالن پرورش قارچ خوراکی
کیفیت دستگاه اولویت اول اندیشه سبز است

 

  مرغ خانگی

ماکیان یا مُرغ خانگی ‏ (Gallus gallus, Gallus gallus domesticus) یکی از ماکیان‌سانان است. مرغ خانگی نر خروس نامیده می‌شود.ماکیان پرنده‌ای است از خانوادهٔ قرقاولان (Phasianidae)یا سیخک داران، زیرردهٔ نومرغان، از راستهٔ ماکیان‌سانان ‎(Galliformes)‏.

گفته می‌شود که همه نژادهای ماکیان از چهار نوع وحشی زیر پدید آمده‌اند.

یافته‌های اخیر نشان می‌دهد که اهلی کردن مرغ خانگی، بیش از ۱۰,۰۰۰ سال پیش در ویتنام صورت گرفته‌است. تا پیش از این باور عمومی بر این بود که این کار در هند انجام شده‌است.سپس مرغ اهلی راه خود را از هند به سوی ایران پیدا کرد. پس از آن از قلمرو لیدیه که توسط ایرانیان فتح شده بود، در قرن پنجم پیش از میلاد به یونان راه یافت.مرغ از دوران سلسله هجدهم فراعنه در مصر شناخته شده بوده است؛ طبق گزارش سالانهٔ توتموس سوم، پرنده‌ای که هر روز تخم می‌گذارد، بعنوان خراج از سرزمین مابین صحرای سینا و سوریه، یعنی بابل، به مصر آورده شده‌است. اما در عهد عتیق هیچ نشانه‌ای از مرغ دیده نمی‌شود.

تحقیقات ژنتیک حاکی از آن است که نیای مرغ خانگی، خروس جنگلی قرمز و خاکستری(G.sonnerati) است. گرچه نسلی دورگه‌ای که حاصل این دو نژاد باشد در اکثر مواقع نازا و عقیم می‌باشد، اما ژن عامل پوست زرد در مرغ در خروس جنگلی قرمز(نزدیکترین خویشاوند مرغ) نبوده و به احتمال بسیار زیاد این ژن از گونهٔ خاکستری به میراث گرفته شده‌است

 

  تعداد

مرغ پرشمارترین و شایع ترین جانور اهلی در جهان می‌باشد. با جمعیتی بیش از ۲۴ میلیارد در سال ۲۰۰۳، هیچ پرنده‌ای در جهان به این شماره نمی‌رسد.

 

  رفتار شناسی

ماکیان همه چیزخوار{(omnivorous→omni(all) + vorous(devoure}است. در محیط آزاد اغلب زمین را برای یافتن دانه‌ها، حشرات و حتی جانوران بزرگتر از قبیل مارمولک و موشهای جوان می‌خراشد.

مرغ بصورت طبیعی از ۵ تا ۱۱ سال، بسته به نژاد، عمر می‌کند.در مرغداری تجاری یک جوجه گوشتی تا قبل از کشتار تنها شش هفته زندگی می‌کند.جوجه‌های نیمه گوشتی و پرورش یافته در محیط باز تا ۱۴ هفته هم نگهداری می‌شوند. مرغهای تخمگذار هم تا یک سال حدود ۳۰۰ تخم گذاشته و پس از آن توانایی آنها در تخمگذاری کاهش می‌یابد و به کشتارگاه فرستاده می‌شوند تا از آنها در غذای بچه، حیوانات خانگی، پای و غذاهای پرورده استفاده شود بر اساس کتاب رکوردهای گینس، پیرترین مرغ جهان در سن ۱۶ سالگی بر اثر مشکل قلبی مرد.

خروس را می‌توان از رنگ تندتر آن نسبت به مرغ و پرهای بلند دم و همچنین پرهای نوک تیز گردن و کمر از مرغ تشخیص داد. با این حال در برخی نژادها مانند سبرایت مرغ و خروس تفاوت بسیار اندکی دارند. خروس را همچنین می‌توان با دقت در بلندی تاج و سیخک (برآمدگی نیزه مانند در پای مرغ) از مرغ باز شناخت. در بعضی نژادها و نژادهای دورگه مرغ و خروس را از رنگ آنها می‌توان تمیز داد. در مرغ بالغ گوشت بالای سر (تاجcomb/cock's comb) و همچنین زائدهٔ زیر حلقوم پرنده (wattleزیرحلقوم) اندکی رشد می‌نماید . در اکثر نژادها رشد تاج و زیرحلقوم در خروسها بیشتر از مرغان است. در برخی نژادها هم پرهایی اضافه در ناحیه صورت و غبغب پرنده می‌روید که ناشی از یک تغییر ژنتیکی بوده و به آن ریش (beard/muff) گفته می‌شود.

مرغها توانایی پریدن برای مسافتهای بلند و طولانی را ندارند، اما در نژادهای سبکتر می‌توانند که بر روی نرده و یا شاخه‌ها، جایی که بطور طبیعی استراحتگاه آنهاست، بپرند. مرغها معمولا عمل پریدن را برای جستجو و یا اجتناب از خطر انجام می‌دهند.

مرغها اجتماعی بوده و گله‌ای زندگی می‌کنند. مرغها در درون خود یک نوع سلسله مراتب (pecking order) دارند که در آن عده‌ای از پرندگان در بدست آوردن غذا و محل استراحت برتری دارند. برداشتن مرغ و خروسها از گله سبب اخلال در این نظم می‌شود تا دوباره سلسله مراتب جدید برقرار شود. افزودن پرندگان جدید-بویژه پرندگان جوان- به گله معمولا موجب نزاع و ایجاد جراحت می‌شود.[۱۶]


ماکیانها معمولا تمایل دارند که در جایی تخمگذاری کنند که از قبل در آنجا تخم بوده باشد و تخمهای آشیانه‌های اطراف را نیز به محل خود انتقال می‌دهد. گاهی نیز بر سر تخمگذاری در یک محل خاص بسیار لجوج و یکدنده می‌شوند. بسیار اتفاق می‌افتد که دو مرغ بر سر جای تخمگذاری با هم درگیر شده و حتی اگر محل کوچک باشد بر روی هم تخم می‌گذارند.

خروسها به منظور اعلام حضور به خروسهای رقیب بانگ (اذان) می‌زنند. این عمل می‌تواند به علت تغییرات محیط هم باشد. مرغها نیز پس از تخمگذاری و یا برای صدازدن جوجه‌های خود قدقد می‌کنند.

  جوجه کشی

در طبیعت اکثر پرندگان پس از یک دورهٔ تخمگذاری(clutch)، بر روی تخمهای خود خوابیده تا تبدیل به جوجه شوند. اغلب مرغهای خانگی هم این عمل را انجام می‌دهند که به این حالت به اصطلاح کرچی گفته می‌شود.یک مرغدار می‌تواند با گذاشتن تخم مصنوعی در لانه، مرغ را تشویق به کرچ شدن نماید و یا بالعکس، با قرار دادن لانه در ارتفاع و توری سیمی کردن کف لانه از کرچی مرغ ممانعت بعمل آورد. مرغ کرچ تخمگذاری را قطع نموده و بر جوجه کشی (incubation) تمرکز می‌کند (هر دوره clutch معمولا از ۱۲ تخم تشکیل می‌شود). مرغ کرچ بر سر جای خود و بر روی تخمها می‌خوابد و در صورت ایجاد مزاحمت اعتراض خود را با سر و صدا و بلند کردن پرهای خود نشان می‌دهد و تنها بمدت کوتاهی برای خوردن و آشامیدن و همچنین عمل دفع و خاکبازی (dust bathe) از جای خود بر می‌خیزد. در طول دورهٔ جوجه کشی مرغ کرچ دما و رطوبت بستر را ثابت نگه می‌دارد و تخمها را طی دورهٔ اول انکوباسیون بطور مرتب می‌چرخاند تا از چسبیدن جنین به پوسته جلوگیری کند. در پایان دورهٔ جوجه کشی که معمولا ۲۱ روز است، تخمها در صورت بارور بودن، هچ hatch می‌شوند. با شروع انکوباسیون رشد جنین هم آغاز می‌شود و همهٔ تخمها با یک یا حداکثر دو روز اختلاف هچ می‌شوند؛ اگر چه تاریخ گذاشته شدن تخمها تا دو هفته هم با یکدیگر اختلاف داشته باشند. قبل از هچ شدن مرغ می‌تواند صدای جوجه‌ها را در تخم شنیده و با قدقد کردن آنها را تشویق به بیرون آمدن می‌کند. جوجه‌ها با نوک خود سوراخی را جهت تنفس خود در قسمت پهن تخم که معمولا در بالای سر جوجه قرار می‌گیرد، ایجاد می‌کنند. سپس برای چند ساعت استراحت کرده، به جذب زرده (yolk) و بقایای خون پوسته که در پایین تخم است و تا پیش از این برای تنفس جوجه بکار می‌رفت، می‌پردازد. پس از آن به گشاد کردن سوراخ و ایجاد یک در، در قسمت پهن تخم اقدام می‌کند و پس از موفقیت خود را به بیرون می‌غلطاند و در گرمای بستر بدن خیسش خشک می‌شود.

مرغ مادر معمولا به مدت دو روز پس از هچ در لانه می‌ماند و در این مدت جوجه‌ها از زردهٔ جذب شده تغذیه می‌کنند. تخمهایی که بارور نمی‌باشند هچ نشده و مرغ که از جوجه شدن آنها ناامید گشته، لانه را ترک می‌کند. پس از هچ مرغ مادر بشدت مراقب جوجه‌های خود بوده و هر زمان که لازم باشد آنها را گرم می‌کند(مرغ مادر زمان این عمل را با صدای مخصوصی که جوجه‌ها از خود در می‌آورند، متوجه می‌شود). مرغ مادر جوجه‌ها را به سمت آب و غذا هدایت کرده و هنگامی که شیئی خوراکی ببیند، آنها را صدا می‌زند اما بندرت جوجه‌ها را مستقیما تغذیه می‌کند. مرغ مادر به مدت چندین هفته (معمولا 6 هفته) به مراقبت از جوجه‌ها ادامه داده و سپس به تدریج علاقهٔ خود را از دست داده و شروع به تخمگذاری می‌کند.

مرغهای تخمگذار امروزی بندرت کرچ می‌شوند و در صورت کرچ شدن در نیمهٔ دورهٔ جوجه کشی از روی تخمها بلند می‌شوند. با این وجود چندین نژاد چند منظوره(utility) مانند کوشین،کورنیش و سیلکی (ابریشمی) هستند که بطور مرتب کرچ شده و نه تنها برای جوجه مرغها، بلکه برای سایر گونه‌های پرندگانی که طول دورهٔ جوجه کشی آنها کوتاهتر و یا بلندتر از مرغ است (مانند بلدرچین، قرقاول، غاز، بوقلمون و ...) مادران خوبی هستند. تخم مرغ را می‌توان در زیر پای اردک نیز گذاشت، اما میزان موفقیت آن متغیر است.

 

  ماکیان به عنوان جانور خانگی

مرغها جانوران کم خرجی هستند. اصلی ترین دغدغه در نگهداری مرغ، جای آن است. مرغها را می‌توان در قفس نگه داشت و در شبها نیز بر روی چوب خواب یا شاخه استراحت کنند و زیر پای آنها نیز می‌توان کاه یا خاک اره گذاشت که با توجه به میزان بالای نیتروژن در مدفوع پرنده، به یک تودهٔ کامپوزیت تبدیل می‌شود.

به نگهداری خروس نیازی نیست؛ چرا که مرغها بدون خروس هم تخم می‌گذارند، اما این تخمها نطفه نداشته و در نتیجه بارور نمی‌شوند. زرده ی تخم تازه خوش رنگ و براق بوده بالای سفیده قرار می‌گیرد. رنگ زرده متغیر است و شدت رنگ آن به میزان زانتوفیل (Xanthphyll) -رنگدانه‌ای که در گیاهان سبز و ذرت وجود دارد- بستگی دارد. زانتوفیل همچنین عامل رنگ زرد پوست و پای مرغ می‌باشد. رنگ زرده به منبع زانتوفیل نیز وابسته‌است و از زرد تیره تا نارنجی دو نوسان می‌باشد.

اگر ماکیانان چرا کنند و یا در جیرهٔ آنان سبزیجات باشد کیفیت تخم انها طبق استانداردهای وزارت کشاورزی آمریکا (یو اس دی ای) تفاوت می‌کند. بارب گورسکی، کشاورز اهل پنسیلوینیا، تعدادی از تخم مرغهای خود را که بصورت مزرعه‌ای نگهداری می‌شوند، در اختیار تحقیقات یو اس دی ای قرار داد. طبق نتایج این تحقیقات این تخم‌ها دارای 34% کلسترول کمتر، 10% چربی کمتر، 40% ویتامین ای بیشتر، دو برابر اسید چرب امگا6 و 4 برابر امگا3 نسبت به استاندارد یو اس دی ای بودند.

در حالیکه جیرهٔ مرغداریهای بزرگ را باید از نظر تجاری ثابت نگاه داشت، مرغان خانگی را می‌توان با سبزیجات که عاری از سم هستند، براحتی تغذیه نمود. مرغ می‌تواند به دنبال علفها، دانه‌ها، حشرات و ... در محیط باز بگردد. مرغ را همچنین می‌توان با پوست تخم مرغ خرد شده (البته با رعایت درصد مناسب)، غذاهای استفاده نشده مثل ته مانده‌ها و مواد غذایی کهنه اما نه فاسد تغذیه نمود. دادن خرده نان، میوه، اشغال سبزی، شیر مازاد بر نیاز و پرهیز از تغذیه آنها با موادی مثل پوست سیب زمینی (که هضم ان برای مرغ مشکل است) و یا هر چیز فاسد و گندیده، مواد دارای بو و طعم تند مثل سیر و پیاز یا ماهی توصیه می‌شود.

 

  تغذیه

به جوجه ها برای غذا معمولاً بلغور جو، آرد نخودچی و سبوس جو می دهند. از خود گندم استفاده نمی شود؛ چون برای جوجه ها ضرر دارد. از تفاله انگور هم برای خوراک مرغ استفاده می شود، به شرطی که زمان تخم گذاشتن مرغ ها به پایان رسیده باشد. این زمان تقریباً اواسط نوامبر (اواخر آبان) است. اگر موقع تخم گذاری از تفاله انگور به عنوان غذای مرغ استفاده شود، تعداد تخم مرغ ها کم شده و اندازه شان کوچک می شود. معمولاً باید تفاله انگور را با مقداری سبوس مخلوط نمایند. مرغ ها اغلب پس از پایان زمستان و با آغاز گرما شروع به تخم گذاری می کنند. دادن جوی نیم پز به آنها تعداد تخم ها را زیاد می کند. معمولاً جو را با برگ و دانه یونجه یا ارزن مخلوط می کنند. مصرف روزانه دو فنجان جو برای مرغ ها مفید است.

به کسانی که در کار پرورش مرغ هستند پیشنهاد می شود که مرغ هایی که بیشتر از سه سال عمر کرده اند را بکشند، چون این مرغ ها دیگر قادر به تولید تخم مرغ خوب نیستند.

 

  مرغ در میان مذاهب گوناگون

در یونان باستان، مرغ ها را نمی کشتند. چون آن را نوعی حیوان خارجی قلمداد می کردند. خروس، مظهر شجاعت و دلاوری به حساب می آمد. یونانی ها اعتقاد داشتند که حتی شیر هم از خروس می ترسد.
مردمان رم از مرغ چه در حال پرواز و چه هنگام غذا خوردن برای پیشگویی های خود استفاده می نمودند. مرغ همچون کلاغ یا جغد
، نشانه خاصی محسوب می شد؛ بدین معنا که ظاهر شدنش در بالای سر یا طرف چپ بدن، خبر از وقایع خاصی داشت.
برای فال گرفتن معمولاً از مرغ استفاده می کردند. زمانی که نیاز به پیشگویی بود، قفس مرغ را باز نموده و نوعی کیک
مخصوص را خارج از قفس مرغ قرار می دادند. اگر مرغ از قفس خود بیرون نمی آمد که کیک را بخورد، یا از خود سر و صدا در آورده و بال هایش را بهم می کوبید، بدان معنا بود که فال بد آمده است. اگر مرغ کیک را با ولع می خورد، فال، خوب آمده بود.
در 249 سال قبل از میلاد مسیح، ژنرالی بنام پابلیوسکلادیوس
قبل از شروع به جنگ، با کمک مرغ ها فالی گرفت تا وضعیت جنگ را پیش بینی نمایند. متأسفانه او به فال خود که بد آمده بود توجهی نکرد و در جنگ شکست سختی خورد و تمام کشتی ها و افراد او غرق شدند. وقتی او به رم بازگشت، به خاطر توجه نکردن به فالش مجازات سختی شد.
در برخی آیین ها، مرغ نمادی از نور الهی است و همچون نگهبانی در برابر شرارت های ابلیس می باشد.
از مرغ در کتاب مقدس انجیل هم استفاده شده است و در آنجا، نمادی از هوشیاری وخیانت محسوب شده است.
در بسیاری از داستان های رایج میان عامه مردم اروپا، گفته شده که ابلیس، با اولین بانگ خروس صبح هنگام فرار می کند.
در کشور اندونزی، در مراسم مذهبی از مرغ استفاده می کنند. آنها مرغ را وسیله ای برای دفع ارواح شیطانی که ممکن است در مراسم حضور داشته باشند می دانند. مردم اندونزی پای مرغ را می بندند و آن را در طول مراسم نگه می دارند. عقیده شان این است که هر روح شیطانی که در مراسم حضور داشته باشد، داخل بدن مرغ رفته و دیگر وارد بدن افراد حاضر در مراسم نمی شود. پس از پایان مراسم، پای مرغ را باز نموده و مرغ به زندگی عادیش باز می گردد. در برخی فرهنگ ها، مرغ را قربانی می کنند؛ اما مردم اندونزی چنین کاری را با مرغ انجام نمی دهند.


در برخی مراسم مذهبی هم از جنگ خروس ها استفاده می کنند و ریختن خون خروس، نماد و نشانی از پاکی می باشد.

  مرغ به عنوان غذا

مرغ همچون گوشت در تهیه بسیاری از غذاها به عنوان منبع پروتئین به کار می رود. از مرغ به اشکال مختلف در تهیه ی غذاها استفاده می کنند. کباب کردن، پختن و سرخ کردن مرغ، از رایج ترین روش های آماده نمودن مرغ برای مصرف می باشند. امروزه نوعی دیگر از روش های پخت مرغ به روش های قبلی اضافه شده و آن هم مرغ ناگتس است که از انواع غذاهایی است که سریع آماده می شوند.

در 161 سال قبل از میلاد مسیح، طبق قانون مصرف مرغ هایی که آنها را به روش مخصوصی چاق کرده اند، ممنوع اعلام شد. این مرغ ها را با استفاده از خوراکشان که از نانی بود که در شیر خیس خورده بود چاق می کردند. تصور پرورش دهندگان این مرغ ها این بود که گوشت مرغ با این روش، بسیار لذیذ و خوشمزه خواهد شد.

مردم یونان با استفاده از مرغ پخته، 17 نوع غذای متفاوت که هرکدام
سس مخصوص خود را دارند، تهیه می کنند. از اغلب قسمت های مختلف بدن مرغ برای تهیه خوراک های گونانگون استفاده می شود: از سینه، ران، سنگدان، جگر، گردن و دیگر اجزای بدن مرغ غذا تهیه می کنند. تخم آن که به تخم مرغ معروف است یکی از مواد غذایی لذیذ محسوب می شود.


  بیماری های مرغ

یکی از بیماری های مرغی، آنفلوانزای مرغی است که در موارد خاصی، قابل سرایت به انسان می باشد. آبله مرغان ، نوع دیگری از بیماری مرغ هاست که در فصول خاص در بین انسان ها بسیار شایع می شود.

جوجه‌کشی مصنوعی
جوجه‌کشی را می‌توان بصورت مصنوعی و کاملا موفقیت آمیز نیز انجام داد. تقریبا همهٔ تخمهای بارور تحت شرایط مناسب -۳۷.۵ سانتیگراد (۹۹.۵ فارنهایت) و ۵۵% رطوبت نسبی (در سه روز آخر برای نرمتر شدن پوسته ۷۰%)- هچ می‌شوند. طی اولین مرحلهٔ جوجه‌کشی تخمها را باید بطور منظم (۳ تا ۸ بار در روز) چرخاند. اگر تخمها چرخانده نشوند، جنین به پوسته تخم چسبیده و می‌میرد و یا با نقص عضو هچ می‌شود. بعضی از ماشینهای جوجه‌کشی (incubator) این عمل را بطور خودکار انجام می‌دهند. عمل چرخاندن از رفتار مرغ که در طول شبانه روز چندین بار بلند شده و تخمها را با نوک خود می‌چرخاند، تقلید شده است. با این حال چرخاندن تخمها در هفتهٔ آخر می‌تواند وضعیت قرار گرفتن درست جوجه در تخم به منظور شکستن پوسته را بر هم برند.

نگهداری تخم‌مرغ جوجه‌کشی
برای نگهداری تخم‌مرغ‌های نطفه‌دار نباید از یخچال استفاده کرد. تخم‌مرغ، دارای ماده غذایی و رطوبت لازم است. اگر در وضع نا مناسب نگهداری شود، ماده غذایی آن فاسد می‌شود و جنین از بین می‌رود. بهترین دما برای نگهداری تخم‌مرغ‌های جوجه‌کشی هم نباید از ۳ تا ۷ روز، بیشتر شود.

غذای مرغ کُرچ باید کم حجم، ولی مقوّی باشد مخلوطی از دانه‌ها مانند جو، گندم و ذرّت مناسب مناسب است. اگر مرغ کُرچ، دچار یبوست شد می‌توان از سبزی‌ها استفاده کرد. اگر هم دچار اسهال بود دانه‌ها مفید هستند. برای تحریک مرغ، بهتر است جیرۀ غذایی را به طور مرتّب تغییر بدهیم.

  مزایای جوجه‌کشی مصنوعی
- در هر فصلی می‌توان جوجه‌کشی مصنوعی انجام داد، در حالی که در روش طبیعی مرغ در آخر بهار و تابستان کُرچ می‌شود.
- در این روش می‌توان از تعداد زیادی تخم‌مرغ استفاده کرد. در روش طبیعی تعداد تخم‌مرغ‌ها کم است .
- در این روش کنترل بیماری‌ها و عامل‌های محیطی مانند گرما، رطوبت، تهویه ،.... به راحتی انجام می‌شود.
- ماشین جوجه‌کشی به فضلۀ مرغ آلوده نیست.
- در این روش تعداد از بین رفتن تخم‌مرغ‌ها در اثر شکستگی و آلوده شدن کمتر است.
- سالها می‌توان از دستگاه جوجه‌کشی استفاده کرد.

ساختمان ماشین جوجه‌کشی و چگونگی کار با آن
در ساختمان تمام ماشین‌های جوجه‌کشی، نکته‌های زیر باید رعایت شده باشند:
۱- دما و تنظیم حرارت ماشین جوجه‌کشی
۲- میزان رطوبت
۳- تهویۀ حرارت
۴- چرخاندن تخم‌مرغ در ماشین‌ها
برای ساخت ماشین‌های جوجه‌کشی از حالت‌ها و رفتار مرغ کُرچ، هنگامیکه روی تخم خوابیده استغاده شده است.

انواع ماشین‌های جوجه‌کشی
 


ماشین‌های جوجه‌کشی از نظر تهویه به دو دسته تقسیم می‌شوند:

الف – ماشین‌های کوچک با تهویۀ طبیعی

ب- ماشین‌های بزرگ با تهویۀ مصنوعی
 


حرارت ماشین‌های جوجه‌کشی را در هیجده روز اوّل، ۳۸ درجه و سه روز آخر ۳۷ درجه تنظیم می‌کنند.
ظرفیت ماشین‌های جوجه‌کشی، بین ۳۵ تا ۲۰۰ عدد تخم‌مرغ در ماشین‌های کوچک، متوسط و دستگاههای تمام اتوماتیک قرار دارد


 




 
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
امکانات جانبی
blogskin

موبایل

فال حافظ

دانلود

خرید اینترنتی